Οδηγός ακρόασης
Τα στυλ του φλαμένκο, εξηγημένα
Τι είναι ένα palo, πώς διαφέρουν οι αργές, επίσημες φόρμες από τις γρήγορες, γιορτινές, και τι να προσέξετε σε ένα σόου στο Museo del Baile Flamenco.
Κλείστε τη βραδιά σας με φλαμένκο ↗Τι είναι ένα palo
Ένα palo είναι μία από τις παραδοσιακές μορφές του flamenco, κάτι σαν είδος. Όπως εξηγεί η Wikipedia, κάθε palo προσδιορίζεται από έναν συνδυασμό χαρακτηριστικών: το ρυθμικό του μοτίβο, τον τρόπο του, τα χαρακτηριστικά μοτίβα, τον τύπο του στίχου και τον τόπο καταγωγής του. Η κατάταξη δεν είναι άκαμπτη. Για παράδειγμα, ένα τραγούδι θεωρείται bulerías αποκλειστικά και μόνο με βάση τον ρυθμό του. Κάποια palos περιλαμβάνουν δεκάδες παραδοσιακά τραγούδια, ενώ λίγα περιλαμβάνουν μόνο ένα. Όταν το μουσείο λέει ότι μια παράσταση μπορεί να περιλαμβάνει μια seguiriya, ένα taranto ή tangos, ονομάζει palos.
Βαθύ τραγούδι και γιορτινό τραγούδι
Οι soleares και οι seguiriyas είναι στενά συνδεδεμένες με την κουλτούρα της μουσικής των Ρομά, και λόγω του επίσημου χαρακτήρα τους αποκαλούνται μερικές φορές cante jondo, ή βαθύ τραγούδι. Το γραφείο τουρισμού της Σεβίλλης χρησιμοποιεί τον ίδιο όρο για το flamenco στο σύνολό του. Αντίθετα, τα tangos και οι bulerías είναι γρήγορα και γιορτινά. Ένας καλός κανόνας για τους πρωτάρηδες, που συχνά δεν μπορούν ακόμη να ξεχωρίσουν το ένα palo από το άλλο, είναι να προσέξουν τη διάθεση: αν ένα κομμάτι ακούγεται βαρύ και αργό, πιθανότατα ακούτε το βαθύ άκρο, και αν σας κάνει να θέλετε να χτυπήσετε παλαμάκια, βρίσκεστε στο άλλο.
Soleá και seguiriya
Και οι δύο είναι κεντρικές στο cante jondo. Η soleá ανήκει σε μια οικογένεια palos που χρησιμοποιούν όλα έναν κύκλο δώδεκα χτύπων, γνωστό ως compás, τον οποίο μοιράζονται πολλές άλλες μορφές. Η seguiriya είναι η επίσημη, και το ίδιο το μουσείο την περιγράφει έτσι. Αν η παράστασή σας περιλαμβάνει μία, περιμένετε μια πιο βαριά διάθεση από τα ζωηρά κομμάτια γύρω της.
Tangos
Τα flamenco tangos είναι μια ζωηρή μορφή σε δυαδικό ή τετραμερές μέτρο, και αποτελούν ένα ξεχωριστό ανδαλουσιανό palo, όχι αργεντίνικο tango. Η Wikipedia σημειώνει ότι το Instituto Andaluz del Flamenco τοποθετεί την πρώιμη ανάπτυξή τους μεταξύ Κάδιξ και Σεβίλλης. Το μουσείο χαρακτηρίζει τα tangos του αισθησιακά. Τα tangos σχετίζονται στενά με τα tientos, που χρησιμοποιούν τον ίδιο βασικό compás σε πιο αργό τέμπο. Είναι από τα βασικά στυλ του flamenco, και το απλό μέτρο των δύο ή τεσσάρων χτύπων τα καθιστά ιδανικά για αρχή.
Bulerías
Οι bulerías είναι ένας γρήγορος ρυθμός χτισμένος σε κύκλο δώδεκα χτύπων. Ξεκίνησε στις κοινότητες των Ρομά της Χερέθ τον 19ο αιώνα, αρχικά ως ένας ζωηρός τρόπος να κλείνει μια soleá, και είναι από τα πιο δημοφιλή και δραματικά palos. Συνήθως παίζεται γύρω στους 195 με 240 χτύπους το λεπτό. Η Wikipedia αναφέρει ότι συχνά κλείνει μια flamenco συνάντηση. Το μουσείο αναφέρει μια soleá por bulerías, μια αργή μορφή που επιταχύνεται σε bulerías.
Συνθέτοντας τα όλα στην παράσταση
Δεν χρειάζεται να ονομάσετε κάθε palo για να απολαύσετε ένα. Προσέξτε πρώτα τη διάθεση: βαριά και αργή, ή γρήγορη και φωτεινή. Στη συνέχεια ακολουθήστε τον ρυθμό, τον οποίο τα παλαμάκια και η κιθάρα κάνουν σαφή. Η UNESCO περιγράφει τη φωνή, τον χορό και την κιθάρα ως τρεις τέχνες που συντήκονται σε μία, με τα παλαμάκια και τα χτυπήματα των ποδιών να προσθέτουν στον ρυθμό. Όταν το καστ αλλάζει την επόμενη μέρα, αλλάζει και το πρόγραμμα, γι' αυτό το ίδιο μουσείο μπορεί να προσφέρει μια πολύ διαφορετική βραδιά σε μια δεύτερη επίσκεψη.
Σεβιγιάνες και ταραντό
Οι σεβιγιάνες είναι η παραδοσιακή μουσική και ο χορός της Σεβίλλης και της περιοχής της, και χορεύονται σε πανηγύρια, όπως η Απριλιάτικη Γιορτή. Όσοι σκοπεύουν να χορέψουν φλαμένκο συνήθως τις μαθαίνουν πρώτες. Το ταραντό είναι κάτι διαφορετικό: ανήκει στην οικογένεια των φαντάνγκο, και το μουσείο το χαρακτηρίζει τραγικό. Μπορεί να μη δείτε κανένα από τα δύο σε μια συγκεκριμένη παράσταση, αφού το καστ αποφασίζει το πρόγραμμα κάθε μέρα, αλλά το να γνωρίζετε τα ονόματα βοηθάει.
Πηγές